Wpływ masaży na nasz organizm, czyli czego nie dowiesz się u masażysty

star_rateOcena artykułu 0

masaz

Rodzajów masażu, jak i jego technik możemy wyróżnić przynajmniej kilka. Każdy z nich ma pozytywny wpływ na nasz organizm. Należy jednak pamiętać, że nie zawsze chaotyczne ugniatanie skóry może zostać nazwane masażem. Ma on bowiem określone zasady, których doświadczony masażysta powinien przestrzegać. Mowa tu przede wszystkim o odpowiednim tempie, sile, rytmie, a przede wszystkim kierunku, który musi być zgodny z przebiegiem mięśni oraz naczyń krwionośnych i limfatycznych.

Odpowiednio przeprowadzony masaż sprawia, że stajemy się odprężeni, poprawia się nasze samopoczucie, ciało zyskuje nowy zastrzyk energii, a mięśnie stają się przyjemnie rozluźnione. Dzieje się tak, ponieważ masażysta, wykorzystuje różne techniki, które dobiera do stanu zdrowia, części ciała oraz potrzeb osoby masowanej.

Masaż wykonywany osobie zdrowej kojarzony jest z relaksem, osobie chorej – z rehabilitacją. Warto jednak pamiętać, że jest to jeden z najstarszych zabiegów leczniczych, które mają korzystny wpływ na nasz organizm. Nie tylko od zewnątrz, ale także od środka. 

Masaż działa na:

  • tkankę mięśniową,
  • układ krwionośny,
  • układ oddechowy,
  • tkankę skórną,
  • stawy,
  • układ chłonny,
  • układ pokarmowy,
  • aparat więzadłowy,
  • układ wydalniczy,
  • układ nerwowy,
  • na przemianę materii.

Każdy człowiek odbiera bodźce bezpośrednio przez skórę. Masaże w sposób bezpośredni i pośredni wpływają na prawidłowe funkcjonowanie poszczególnych układów, odpowiadających za utrzymanie organizmu w zdrowiu oraz prawidłowym funkcjonowaniu.

Zbawienny wpływ masażu na skórę:

  • efektywniejsze dostarczenie substancji odżywczych,
  • udrożnienie kanałów gruczołów potowych oraz łojowych,
  • przyspieszenie obiegu krwi,
  • zwiększone zdolności oddychania skóry,
  • uelastycznienie skóry.

Masaż ma również pośredni wpływ na układ oddechowy, który wynika z zależności pomiędzy układem krążenia a oddechowym. Natomiast bezpośrednie działanie masażu jest możliwe, dzięki jego oddziaływaniu na mięśnie oddechowe.

Wpływ masażu na układ oddechowy:

  • poprawa ruchomości stawów mostkowo-żebrowych oraz żebrowo-kręgowych,
  • zwiększenie ilości krwi dostarczanej do płuc (działanie pośrednie przez przyspieszenie przepływu krwi w naczyniach krwionośnych),
  • zwiększenie objętości klatki piersiowej,
  • poprawa funkcjonowania układu oddechowego poprzez zwiększenie ilości krwi bogatej w tlen,
  • uelastycznienie mięśni oddechowych.

Wpływ masażu na mięśnie:

  • zwiększenie wydajności mięśni,
  • szybsze wydalanie produktów przemiany materii,
  • mięśnie zostają odżywione i dotlenione,
  • zwiększenie napięcia mięśni.

Układ krążenia odpowiada za transport tlenu oraz substancji odżywczych po całym organizmie. Krew odprowadza także produkty przemiany materii. Działanie masażu na układ krążenia:

  • pobudza serce, które zaczyna pracować ekonomiczniej i wydajniej,
  • usprawnia transportowanie tlenu i substancji odżywczych, a także usuwanie produktów rozpadu,
  • przyspiesza wchłanianie się obrzęków,
  • zmniejsza opór krwi w tętnicach,
  • rozszerza naczynia krwionośne.

Masaż działa zarówno na obwodowy, jak i centralny układ nerwowy:

  • działa uspokajająco lub pobudzająco, zależnie od potrzeb,
  • wysyła bodźce do poszczególnych narządów, a także mięśni i gruczołów wydzielania wewnętrznego.

Masaż ma zbawienny wpływ na stawy oraz aparat więzadłowy, ponieważ:

  • pomaga w regeneracji stawów, dzięki czemu szybciej mogą wrócić do pracy,
  • zwiększa ruchomość stawów,
  • uelastycznia oraz wzmacnia więzadła i ścięgna,
  • zmniejsza ryzyko wystąpienia kontuzji.

masaz-klasyczny

Krótka historia masażu

Masaż zaliczany jest do technik leczniczych. Prawdopodobnie wywodzi się z Chin i Indii. Pierwotnie był to element starożytnego kultu religijnego, który uzupełniał obrządek, dlatego też Hindusi około 1800 roku dokładnie opisali, w jaki sposób powinien być wykonywany. Jednak pierwsze zapiski na temat leczniczego działania masażu można odnaleźć już w dziełach Hipokratesa oraz kronikach Juliusza Cezara. W Starożytnej Grecji przed zawodami masowano i natłuszczano skórę sportowców. 

Badania na temat zbawiennego wpływu masażu na ludzki organizm były przeprowadzane już w XVI wieku przez Ambrożego Pare. Po zaobserwowaniu zbawiennego wpływu masażu na osoby, które przeszły operację, ogłosił on w swojej pracy naukowej, że masaż stał się oficjalną metodą leczenia

Jednak zasady wykonywania masażu, wskazania do jego przeprowadzania oraz przeciwwskazania zostały określone dopiero w XIX wieku przez holenderskiego lekarza Johana Mezgera, który stworzył szkołę masażu klasycznego.

olejki-do-masazu

Techniki masażu klasycznego

Masaż klasyczny jest najczęściej wykonywanym masażem, który nie traci na popularności. Obecnie coraz więcej osób decyduje się również na masaże orientalne, opierające się na nieco innych sposobach przeprowadzania. Warto jednak zaznaczyć, że mają one podobny wpływ na nasz organizm.

W przypadku masażu klasycznego, możemy wyróżnić kilka podstawowych ruchów:

  • głaskanie,
  • rozcieranie,
  • ugniatanie,
  • oklepywanie,
  • wibracja,
  • wstrząsanie,
  • wyciskanie.

Masaż klasyczny nie zawsze wygląda tak samo, istnieje wiele jego odmian, jednak kolejność ruchów zazwyczaj zostaje zachowana, ponieważ to od niej zależy efektywność masażu.

Technika głaskania

Niemal każdy masaż zaczyna się i kończy głaskaniem. Może być ono wykonywane głęboko lub powierzchniowo. Przy czym głębokie głaskanie połączone jest z rozciąganiem tkanek. Przyczynia się do przyspieszenia złuszczenia naskórka, likwidacji obrzęków, usunięcia wydzieliny z gruczołów łojowych, poprawy krążenia, szybszego wchłonięcia się siniaków, powoduje również przekrwienie tkanek.

Głaskanie to nic innego, jak ślizganie dłonią po ciele osoby masowanej. Technika ta zazwyczaj zaczyna i kończy każdy masaż, niekiedy inne ruchy są nią przeplatane. Zdarzają się również sytuacje, kiedy na głaskaniu oparty zostaje cały masaż. 

Technika ta rozpoczyna się delikatnie, następnie staje się bardziej intensywna, by zakończona została łagodnymi ruchami. Osoba masująca powinna mieć ciepłe i rozluźnione dłonie, tak by nie wywoływały dyskomfortu oraz docierały do każdej nierówności na ciele. Bardzo ważne jest, by cała powierzchnia ręki przylegała do tkanek, a siła nacisku była równomiernie rozłożona. Natomiast kierunek masażu musi być zgodny z przebiegiem naczyń limfatycznych i żylnych.

Głaskanie powierzchniowe powinno być wykonywane rytmicznie i powoli, a głębokie – energicznie. Działanie powierzchniowe ma leczniczy wpływ na organizm, ponieważ uspokaja, zmniejsza napięcie, usuwa zrogowaciały naskórek, poprawia napięcie skóry i tkanki podskórnej, a także przyspiesza przemianę materii w tkankach skórnych oraz zmniejsza pobudliwość zakończeń nerwów czuciowych skóry. Głaskanie powierzchniowe powinno być zachowane w tempie około 25 ruchów na minutę

Głaskanie głębokie ma zupełnie inne zadanie, ponieważ podnosi temperaturę skóry, przyczynia się do lepszego odżywienia tkanek, przyspiesza krążenie, zmniejsza obrzęki, a także zwiększa kurczliwość mięśni. 

Głaskanie można podzielić ze względu na kierunek jego wykonywania:

  • podłużne – wzdłuż osi ciała lub przebiegu włókien mięśni,
  • okrężne – wokół stawów, łopatek, gruczołów piersiowych,
  • poprzeczne – poprzecznie do włókien mięśniowych lub osi ciała.

Głaskanie łagodne powinno być wykonywane opuszkami palców lub ich stroną grzbietową. Średnie – całą dłonią, natomiast mocne – kłębami.

Technika rozcierania

Rozcieranie jest wykonywane w przypadku krwiaków pourazowych, wysięków pozapalnych, a także zrostów i blizn. Doskonale działa na krwiobieg, ułatwia wymianę substancji odżywczych w komórkach, a także pomaga w usunięciu produktów przemiany materii, poprzez udrożnienie naczyń chłonnych.

Technika rozciągania opiera się na ruchach kolisto-posuwistych, które wykonywane są opuszkami palców lub nasadą dłoni. Tkanka powinna przesuwać się wraz z ręką masażysty. Jest ona wówczas rozciągana i rozcierana. 

Ruchy muszą być wykonywane wolno, a przy tym krótko na każdym odcinku. Mogą być one wspomagane przez drugą dłoń, co będzie stanowiło obciążenie. Tempo ruchów należy utrzymywać na poziomie 60-100 na minutę. 

Rozcieranie jest wykorzystywane zazwyczaj do masażu stawów, więzadeł, powięzi, torebek stawowych, ścięgien oraz rozcięgien mięśni, a także tkanek mięśniowo-ścięgnistych. Możemy je podzielić ze względu na kierunek wykonywania – poprzeczne, podłużne, okrężne, a także sposób działania – koliste i spiralne. W przypadku użytej siły w czasie rozcierania możemy wyróżnić powierzchniowe i głębokie.

Wprawdzie rozcieranie jest najczęściej stosowane u sportowców podczas rozgrzewki stawów, a także w czasie masażu sportowego, jednak znajduje ono swoje zastosowanie również w klasycznym masażu. Przyczynia się do leczenia blizn, zmian zwyrodnieniowo-wytwórczych stawów, przykurczy oraz zrostów pourazowych. Ponadto:

  • zapobiega odleżynom,
  • pobudza przepływ krwi i limfy,
  • usuwa zgrubienia oraz stwardnienia,
  • działa przeciwbólowo,
  • zapobiega otarciom,
  • przyspiesza wchłanianie się krwiaków, wysięków pozapalnych, obrzęków,
  • uelastycznia przykurczone mięśnie,
  • przyczynia się do usunięcia zrostów, bliznowców i blizn.

Technika ugniatania

Przyczynia się do mocnego przekrwienia w tkance podskórnej oraz w mięśniach, co wpływa na ich zwiększoną sprawność i pomaga pozbyć się produktów przemiany materii. 

Technika ugniatania polega na wykonywaniu ruchów chwytem szczypcowym lub kleszczowym, przy pomocy kciuka i palca wskazującego oraz opuszków poszczególnych palców. Jest to zazwyczaj najdłużej trwający etap, ponieważ zajmuje około 40% czasu masażu. Wymaga przy tym znacznie większego wysiłku ze strony masażysty w porównaniu do pozostałych technik. 

Ugniatanie powinno być wykonywane oburącz lub poprzez wsunięcie mięśnia pomiędzy kciuk a palec wskazujący. Ruch musi być wykonany zdecydowanie, ponieważ masowany mięsień powinien zostać odciągnięty od części kostnej. Poza tym wszystkie ruchy muszą być płynne bez odrywania rąk od masowanej powierzchni. 

Technika ugniatania powinna być wykonywana nie szybciej niż w tempie około 50 ruchów na minutę. Należy ją przeprowadzać wzdłuż przebiegu naczyń krwionośnych w kierunku serca

Ugniatanie ma na celu zwiększenie tempa przepływu krwi i limfy, poprawę elastyczności tkanki mięśniowej oraz ścięgien, pobudzenie mięśni, rozluźnienie napięcia mięśniowego oraz pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego.

rodzaje-masazu

Technika oklepywania

Oklepywanie przyczynia się do powstania żywego przekrwienia. Sprawia, że wcześniejsze efekty masażu stają się bardziej odczuwalne. Pobudza zakończenia nerwowe i przyczynia się do powstawania skurczy mięśni, co wpływa na ich regenerację.

Technika oklepywania to nic innego jak szybkie, sprężyste oraz energiczne uderzenia dłońmi w masowany obszar, którym jest, przede wszystkim, duża powierzchnia mięśniowa. Używana podczas wykonywania tej techniki siła musi zostać rozłożona równomiernie. Bardzo ważne jest również, by kontakt dłoni ze skórą był możliwie najkrótszy, by zminimalizować ryzyko pojawienia się krwiaków czy pękania naczyń krwionośnych. 

Oklepywanie można podzielić na szybkie oraz wolne. Szybkie powinno odbywać się z prędkością około 250-300 uderzeń na minutę, a wolne – maksymalnie 120. Mocno wykonywana technika przyczynia się do zwężenia naczyń krwionośnych oraz spowolnienia tętna. Natomiast szybkie oklepywanie rozszerza naczynia krwionośne, zmniejsza czucie w zakończeniach nerwowych, zwiększa temperaturę, a także wpływa na podniesienie napięcia mięśniowego.

Sam sposób oklepywania należy dobrać do masowanego miejsca, stanu tkanki oraz jej grubości. Nie zmienia to jednak faktu, że technika ta jest stosowana przede wszystkim wzdłuż włókien mięśniowych oraz nerwów obwodowych. 

Technika wibracji

Wibracja polega na przekazywaniu drgań mechanicznych, masowanym tkankom. Odbywa się to za pomocą dłoni masażysty lub aparatu wibracyjnego. Ruchy te nie są wykonywane na boki – jedynie góra-dół. Częstotliwość drgań wynosi maksymalnie 40 na sekundę. 

Sama wibracja może zostać podzielona na labilną, czyli taką, która wykonywana jest wzdłuż nerwu, naczyń obwodowych czy włókien mięśniowych, a także stabilną, która wykorzystywana jest w przypadku bolących miejsc. 

Technika wibracji jest stosowana przede wszystkim w czasie masażu kręgosłupa, ale również w leczeniu nadmiernego napięcia mięśni, chorobach układu oddechowego, chorobach zwyrodnieniowych oraz w leczeniu sztywności karku.

Technika wstrząsania

Wstrząsanie ma działanie przede wszystkim na tkanki, mięśnie oraz tkankę tłuszczową, które położone są głęboko. Intensywne ruchy przyczyniają się do szybszej regeneracji skóry, co z kolei związane jest z przyspieszonym krążeniem krwi.

Technika wstrząsania polega na przekazywaniu drgań mechanicznych o niewielkiej amplitudzie oraz małej częstotliwości, masowanym tkankom, poprzez dłonie masażysty. Ruchy wykonywane są poprzecznie do włókien mięśniowych. Powinny być one zdecydowane, a przy tym płynne. Ręka osoby masującej musi przylegać całą powierzchnią do masowanej tkanki. 

Wstrząsanie jest wykonywane przede wszystkim na klatce piersiowej, miednicy, kończynach oraz jamie brzusznej. Technika ta ma pomóc w zmniejszeniu napięcia mięśniowego, ułatwia wydzielanie płynu wysiękowego, który zalega w płucach, rozluźnia aparat więzadłowo-torebkowy, usprawnia pracę krążenia obwodowego, a także przyczynia się do lepszego rozprowadzania chłonki w przestrzeniach międzykomórkowych.

Technika wyciskania

Wyciskanie opiera się na ruchu pulsacyjnym lub jednostajnym. Wykonywane jest kciukiem albo całą dłonią przy pomocy chwytu obejmującego. Sam ruch jest łudząco podobny do tego, który przeprowadzany jest podczas głaskania głębokiego. Bardzo ważne, by nacisk był równomierny na całym masowanym odcinku. Ruch ten zazwyczaj jest wspomagany. 

Technika wyciskania wykonywana jest wzdłuż włókien mięśniowych, dzięki czemu ma wpływ na skórę oraz głęboko umiejscowione tkanki.

oliwki-do-masazu

Rodzaje masażu

Obecnie skorzystać można z mnóstwa rodzajów masaży. Każdy z nich ma podobny wpływ na organizm, ponieważ różnią się przede wszystkim techniką wykonania. Wśród najpopularniejszych masaży wyróżniamy:

  • masaż klasyczny – jest wykonywany na całym ciele lub wybranym fragmencie, opiera się głównie na energicznym masowaniu oraz rozcieraniu. Jego zadaniem jest przyspieszenie krążenia obwodowego oraz poprawienie przemiany materii.
  • masaż Shiatsu – technika pochodzi ze starożytnych Chin. Opiera się na przywróceniu odpowiedniego przepływu energii Chi w organizmie, która według twórców jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania. Masażysta w czasie wykonywania swojej pracy nie używa olejków. Korzysta głównie z łokci, dłoni oraz kolan, którymi uciska punkty energetyczne na ciele, przebiegające wzdłuż kanałów energetycznych. Ten rodzaj masażu ma działanie profilaktyczne – ma ochronić organizm przed chorobami.
  • masaż aromaterapeutyczny – opiera się on na technice wykorzystującej olejki eteryczne, dobierane indywidualnie. Najczęściej używany jest olejek lawendowy, mango, pomarańczowy oraz jaśminowy. Masaż ten działa nie tylko relaksująco, ale także leczniczo, dzięki substancjom, które dostają się do organizmu przez skórę.
  • masaż Ma-uri – opracowano na podstawie tradycyjnych maoryskich technik masażu. Rozpoczyna go wywiad masażysty z pacjentem. Na początku masażu odbywa się taniec. Następnie masażysta uciska plecy, kręgosłup, barki, nogi oraz stopy pacjenta. Znajduje się na nich 36 receptorów, które odpowiadają konkretnym narządom wewnętrznym. Masaż ten ma pomóc w redukcji stresu.
  • masaż Lomi Lomi – dotyczy on całego ciała. Wykonywany jest przedramionami. Ruchom towarzyszą elementy tańca, które mają właściwie pokierować energią, przepływającą przez organizm.
  • masaż ujędrniający – jego zadaniem jest rozbicie tkanki tłuszczowej, co skutkuje zmniejszeniem cellulitu, ujędrnieniem skóry oraz wzmocnieniem włókien kolagenowych. Wykonywany jest na nogach, pośladkach, brzuchu oraz biodrach.
  • masaż stemplami ziołowymi – przeprowadzany za pomocą stempli, w których skład wchodzi trawa cytrynowa, kurkuma, kafir oraz kamfora. Masażysta uciska wybrane punkty na ciele. Z początku delikatnie, jednak wraz ze zmniejszaniem temperatury stempli, coraz mocniej. Masaż ten pozwala pozbyć się bólu mięśni, a także uczucia permanentnego zmęczenia.

techniki-masazu

Jak wybrać olejek do masażu?

Podczas wyboru olejku do masażu kierujemy się przede wszystkim jego zapachem. Nie powinien on być dla nas męczący, ponieważ będziemy go unikać. W zależności od celu jaki chcemy uzyskać, możemy zdecydować się na zakup oliwek do masażu – o działaniu antycellulitowym, ujędrniającym, czy relaksującym

Masaż należy wykonywać przy pomocy niewielkiej ilości olejku. Jego zbyt duża ilość będzie rozlewała się po bokach i zaburzy estetykę masażu. 

Olejki do masażu mają pobudzić zmysły, dlatego też używane do tego celu są olejki eteryczne, mające działanie aromaterapeutyczne. Charakteryzują się one delikatniejszym zapachem, ale także nawilżają, koją i odżywiają. Używa się ich niewielką ilość – tak by dłonie mogły płynnie przesuwać się po skórze.

Podsumowanie

Prawidłowo wykonany masaż ma pozytywny wpływ na nasz organizm. Regularne poddawanie się masażowi zagwarantuje dobre samopoczucie i poprawę kondycji naszego ciała. Należy jednak pamiętać o olejku do masażu, który odżywi oraz nawilży skórę, a przy tym może mieć działanie antycellulitowe, ujędrniające lub relaksujące.